You are...a wolf! Shy by nature, you only socialize with family and close friends. And when someone gets in your personal space, they better watch out!
You are a Black Were. Some think of you as mysterious, though you are often straightforward. Though pure of heart, you can't help but be mischeivious sometimes, even with serious consequences. You aren't the type who tells a life story when you meat somebody new. Black Weres love company, though they need serious alone time.
Freeborn,Wolf's rain,Vanhelsing,Blood&Chocolate,High School Musical,Night warriors Darkstalkers revenge,Shining tear x wind,Higurashi,White Fang
Favorite TV Shows
เป็นต่อ,บางรักซอย9,Living with wolves
Favorite Books
Harry Potter,The Big Bad Wolf,Twilight Series,White Fang,The Call Of The Wild,ลอนดอน กับ ความลับในรอยจูบ
Favorite Quote
"Crawl back to your pack whelp! I'm the alpha here!"
"Miserable pup! You are less than a flea to my power!"
"You have felt the fury of the beast! Go and lick your wounds!"
"Your skill is great, but mine is supreme!"
"My power is the fury of the beast. None can overcome it!"
"I'll be faster! Yes .. I'll obtain lightspeed!"
"Your pride has been ripped apart by my claws."
"There's no past or future .. I only live for the fight!"
"Just go .. There is no joy in abusing someone so scared."
"Know that what you see isn't everything in this world!"
"I can feel my blood boiling, and it only brings forth the rage!"
"You don't know what it's like to lose your identity .."
"You admit you lost? Did you let me win?"
"Now leave! Before I lose my sanity!"
"What do you think I am? Man or beast?"
".. So it was not you? Whose voice could it be?"
"The beast within forces me to rip and shred everything!"
"Only those with fangs should survive!"
"If it is my fate to fight .. Then I shall color it with victory!"
"You risked your life to fight? That is an insult to me!"
"I have nothing to fear, since I have nothing to lose."
อย่าเรียกขานสิ่งใดเป็นของเจ้า ยกเว้นแต่ดวงวิญญาณของเจ้าเอง อย่าหลงใหลในสิงที่เจ้าเป็น แต่จงใฝ่หาในสิ่งที่ดีกว่า อย่าระเริงใจไปกับความรื่นรมย์ เพราะเจ้าอาจต้องทุกข์สาหัสในภายหลัง จงมองไปข้างหน้า อย่าหลงเพ้ออยู่แต่ในอดีตที่ผ่านมา ไม่ว่ามันจะรุ่งโรจน์สักเพียงไร
อย่ามองข้ามความเป็นจริง แม้ต้องเจ็บเกินพรรณา ความปวดร้าวอาจถาโถมเข้ามา แต่ย่อมมีวันที่จะเดินฝ่าไป จงยึดมั่นในจิตใจของตน แม้จะถูกรังเกียจสักเพียงใด/
กาลเวลาผ่านพ้นไป แต่ดวงใจยังยึดมั่น ความรักความผูกพัน หาใช่อยู่เพียงชั่วคืน
กายห่างใจไม่ห่าง แม้มิอาจจะเคียงกาย รักนี้รักหมดใจ เธอใช่ไหมคือคู่ครอง/
เห่าหอนด้วยยศเกียรติ ดีกว่าเบียดเบียนผู้อื่น เร่ร่อนทุกวันคืน ดีกว่าฝืนใจตนเอง
ความรักความผูกพัน นั้นแปรผันตามจิตใจ สูงต่ำมากเพียงไร แต่ก็ใช่จะไม่มี
ความดีเรานั้นมี ใช่เสียดสีชนชั้นไหน ความจริงอยู่ในใจ มองเข้าไปแล้วจะเจอ
จันทราและราตรี บทกวีและคำกลอน ข้านั้นเฝ้าเห่าหอน เพียงอยากวอนให้ไปดี/
อันมนุษย์มี2ขา สำคัญว่าตนยิ่งใหญ่ มีสิทธิเหนืออื่นใด สัตว์ไหนไหนก็ยำเกรง
แต่ตัวมนุษย์นั้น มีบาปกรรมอันยิ่งใหญ่ ชาตินี้หรือชาติไหน ก็ไม่วายจะต้องเจอ
ฆ่าฟันเพียงสนุก สัตว์อื่นทุกข์ไม่เคยสน อ้างเพียงรักษาตน ให้คงทนอยู่ยืนนาน
อ้างตนนั้นสูงส่ง ประพฤติตนต่ำกว่าขี้ ก็คนใช่ไหมนี้ ที่ไม่มีความดีเลย/
รอยยิ้มมีพลัง คอยสร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่ อยู่ใกล้หรืออยู่ไกล ส่งแรงใจไปหากัน
เมื่อยามเรามีสุข ไร้ซึ่งทุกข์และโรคา ยิ้มนั้นดุจคงคา ให้เริงร่าชุ่มช่ำใจ
เมื่อยามเรามีทุกข์ ไร้ซึ่งสุขและโสภา ยิ้มนั้นเป็นดั่งยา วิเศษหนารักษาใจ
สุดท้าย ณ ที่นี้ จงรักษารอยยิ้มไว้ ดุจดั่งรักษากายใจ ให้คงไว้นานเท่านาน/
ลมหนาวนั้นพัดผ่าน หนาวสะท้านทั้งกายจิต ยากจะห้ามไม่ให้คิด ถึงเหล่ามิตรสหายเก่า
อนึ่งคืนเดือนเพ็ญ ต้องลำเค็ญอยู่คนเดียว ในใจก็เปล่าเปลี่ยว เหมือนมีเคียวเกี่ยวหัวใจ
เพื่อนเอ้ยเพื่อนข้า เจ้านั้นอยู่ที่แห่งไหน อยู่ใกล้หรืออยู่ไกล เหตุไฉนจึงไม่มา
กลางวันหรือกลางคืน ต้องทนฝืนใจตนเอง มืดมัวและวังเวง คนกันเองอยู่หนใด/
ความจริงในโลกนั้น สัจธรรมอันยิ่งใหญ่ ที่จริงแล้วนั้นไซร้ มีให้ไว้สองประการ
หนึ่งนั้นคืออำนาจ อันองอาจและยิ่งใหญ่ ตัดสินผิดชอบไซร้ ไม่มีใครมาโต้แย้ง
สองนั้นคือดีชั่ว นั้นมีอยู่ในทุกสิ่ง แม้นเจตนั้นดีจริง มิอาจทิ้งซึ่งความเลว
ความดีหรือความเลว แท้จริงแล้วใช่เหตุผล แต่เพราะอำนาจดล บันดานตนให้ชั่วดี/
จันทรา ณ ยามนี้ ประดุจที่พักพิงใจ ไม่ว่ามองทางไหน มองหาใครไม่เคยเจอ
โดดเดี่ยวยามค่ำคืน นั้นขมขื่นและเงียบเหงา มองดาวไปเถิดเรา จนกว่าเค้าจะกลับมา/
กล่าวถึงอาวุธคน อันเปี่ยมล้นเกินพรรณา ลึกล้ำและเลอค่า สุดจะหามาเปรียบเปรย
มิใช่ซึ่งปัญญา อันอุตส่าห์เพียรสะสม แต่เป็นจิตแห่งตน ที่ฝึกฝนมาช้านาน/
อดีตกาลนั้นผ่านพ้นไปแล้ว แต่ไม่แคล้วต้องหวนกลับมาคิดถึง
วันเวลาอันแสนหวานนั้นตราตรึง ในใจจึงมิอาจจะลืมเธอ/
ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี ไร้ชีวี ยังดีกว่า
ไร้บ้าน ไร้ภรรยา ยังดีกว่า ไร้ความดี/
เมื่อก่อนข้าเห่าหอน ข้าเฝ้าวอนต่อฟากฟ้า
เมื่อไรหนอชีวา จะมีค่าบ้างซักที
วันนี้ข้าได้รู้ ชีวิตตูทุกนาที
มีอยู่เพื่อคนดี เพื่อนคนนี้แค่นั้นพอ/
หากเลือกที่จะรัก ต้องพร้อมที่จะเจ็บ เพราะความผูกพันเป็นดั่งโซ่ที่ผูกมัดเราไว เมื่อยามที่โซ่นั้นขาดออกไป ไม่ว่าด้วยเหตุใดย่อมเจ็บปวด
ยิ่งรักมากยิ่งเจ็บมาก คุณ...เตรียมใจไว้รึยัง/
อย่ากลัวความมืดมิดเพียงเพราะเรามองไม่เห็นมัน
อย่ากลัวสัตว์อื่นใดเพียงเพราะเราไม่รู้จักมัน
อย่ากลัวที่จะเจ็บเพียงเพราะเราไม่ต้องการมัน
อย่ากลัวใจของตนเพียงเพราะเราไม่เข้าใจมัน/
In the Balcanic Peninsula grows a flower that, people say, if eaten, transforms the eater into a werewolf. Lycanthropous flowers possess properties peculiar to themselves which are only discernible to those who are well acquainted with them.
Their scent is described as faint and subtly suggestive of death, whilst their sap is rather offensively white and sticky.
In appearance they are usually white and yellow marsh flower. They have to be plucked and wornafter at sunset when the moon is full.